វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បវេសនកាល
នាម· noun [ប៉ៈ-វ៉េ-សៈ-ណៈ-កាល]
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-វ៉េ-សៈ-ណៈ-កាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលដែលសិស្សត្រូវចូលរៀនវិញ នៅវេលាផុតវិស្សមកាល :
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-វ៉េ-សៈ-ណៈ-កាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលដែលសិស្សត្រូវចូលរៀនវិញ នៅវេលាផុតវិស្សមកាល :
កាលដែលសិស្សត្រូវចូលរៀនវិញ នៅវេលាផុតវិស្សមកាល :
“ក្នុងបវេសនកាលម្ដងៗ សិស្សទាំងឡាយតែងមានទឹកមុខញញឹមរីករាយដោយបានចួបមិត្ររបស់ខ្លួនដែលបែកឃ្លាតគ្នាពីរបីខែក្នុងវិស្សមកាល ហើយតែងសង្ឃឹមថា ខ្លួននឹងបានក្រេបជញ្ជក់នូវវិជ្ជាប្លែកៗ តទៅទៀត។”