វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បហរណវត្ថុ
នាម· noun [ប៉ៈ-ហៈ-រ៉ៈ-ណៈ-វ័ត-ថុ]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-ហៈ-រ៉ៈ-ណៈ-វ័ត-ថុ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងសម្រាប់ប្រហារ, សម្រាប់វាយ មានបាតដៃ, ដំបង, ព្រនង់, កាំបិត ពូថៅ ឬវត្ថុផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ដែលគេអាចយកមកវាយគ្នាឱ្យមានរបួសស្នាម ឬស្លាប់បាន, ជួនកាលគេជេរគ្នាដោយវាចា ក៏ហៅថាប្រហារដែរ។
