វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បិត
កិរិយាសព្ទ· verb [បិត]
Learner aid: verb · [បិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាន់ទប់ដោយដៃទាំងពីរ កូត, ប្រួម, សម្រួចដោយមុខកាំបិតបន្ទោះឬកាំបិតឯទៀតក៏បាន :
Learner aid: verb · [បិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាន់ទប់ដោយដៃទាំងពីរ កូត, ប្រួម, សម្រួចដោយមុខកាំបិតបន្ទោះឬកាំបិតឯទៀតក៏បាន :
កាន់ទប់ដោយដៃទាំងពីរ កូត, ប្រួម, សម្រួចដោយមុខកាំបិតបន្ទោះឬកាំបិតឯទៀតក៏បាន :
“បិតបន្ទោះ, បិតផ្ដៅ, បិតឈើស្រួច, បិតសម្រួច។”
ចំហុយយកញើសឱ្យស្រក់ចុះក្នុងតម្រងឱ្យកើតបានជាសុរា :
“បិតស្រា។”