វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បុណ្ណកាល
នាម· noun [ប៉ុន-ណៈ-កាល]
Learner aid: noun · [ប៉ុន-ណៈ-កាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលនៃអ្វីមួយដែលពេញលក្ខណៈ ឬពេញបរិបូរ។
Learner aid: noun · [ប៉ុន-ណៈ-កាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលនៃអ្វីមួយដែលពេញលក្ខណៈ ឬពេញបរិបូរ។
កាលនៃអ្វីមួយដែលពេញលក្ខណៈ ឬពេញបរិបូរ។