វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បុណ្យទិន
នាម· noun [បុន-យ៉ៈ-ទិន]
Learner aid: noun · [បុន-យ៉ៈ-ទិន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថ្ងៃបុណ្យ; ថ្ងៃដែលគេត្រូវឈប់សម្រាកមិនធ្វើការ (ដោយសេចក្ដីគោរពណាមួយ) ដូចយ៉ាងថ្ងៃសីលឬថ្ងៃព្រះប្រសូត្រ, ព្រះចូលបរិនិព្វានជាដើម (ប្រើជា បុញ្ញទិន ក៏បាន)។
