វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បុត្រាធីន
នាម· noun [បុត-ត្រា-ធីន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [បុត-ត្រា-ធីន] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលពឹងផ្អែកផ្ដេកគំនិតកិច្ចការសព្វគ្រប់ទៅលើកូនប្រុស។
Learner aid: noun · [បុត-ត្រា-ធីន] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលពឹងផ្អែកផ្ដេកគំនិតកិច្ចការសព្វគ្រប់ទៅលើកូនប្រុស។
អ្នកដែលពឹងផ្អែកផ្ដេកគំនិតកិច្ចការសព្វគ្រប់ទៅលើកូនប្រុស។
(ម.ព. ទារាធីន ផង)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បុត្រ + អធីន)