វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បួងសួង
កិរិយាសព្ទ· verb [បួង-សួង](ស. ប្វង ឬ ប្វងស្រួង អ.ថ. បួងសួង)
Learner aid: verb · [បួង-សួង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បន់, បន់ស្រន់, សំបូងសង្រូង; ពោលពាក្យប្រកាសទេវតាសំបូងសង្រូងសូមឱ្យបានសេចក្ដីសុខ ឬសូមឱ្យបានសម្រេចប្រយោជន៍ណាមួយដែលត្រូវការ :
