វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បៀតបៀន
កិរិយាសព្ទ· verb [បៀត-បៀន]
Learner aid: verb · [បៀត-បៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជ្រៀតបៀត, យាយី, ធ្វើទុក្ខធ្វើអ្នកដទៃឱ្យបានសេចក្ដីក្ដៅក្រហាយ :
Learner aid: verb · [បៀត-បៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជ្រៀតបៀត, យាយី, ធ្វើទុក្ខធ្វើអ្នកដទៃឱ្យបានសេចក្ដីក្ដៅក្រហាយ :
ជ្រៀតបៀត, យាយី, ធ្វើទុក្ខធ្វើអ្នកដទៃឱ្យបានសេចក្ដីក្ដៅក្រហាយ :
“កុំបៀតបៀនគេ ...។”