វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បេតី

[ប៉ែ-តី](ក្លាយមកពី បីតិ "សេចក្ដីត្រេកអរ, ផ្សព្វផ្សាយ, ព្រឺព្រួច, ឆ្អែតចិត្តដោយអំណរ, ...")

Learner aid: [ប៉ែ-តី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីស្រឡាញ់, ស្នេហា, ក្ដីព្រឺព្រួច។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

សេចក្ដីស្រឡាញ់, ស្នេហា, ក្ដីព្រឺព្រួច។

២

ស្រលាញ់, មានស្នេហ៍ (ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ) :

ឧទាហរណ៍

“គួរបេតី, មុខបែបនេះគ្មាននរណាបេតីទេ! (ព.ទ្រ.ម.)។ ... ទើបអ្នកឱនឱប ក្រួញក្រុងក្រសោប ថ្នាក់ថ្នមធីតា រួមរសមនោរម្យ សុខសមស្នេហា បេតីសន្ថវា មិត្រមូលមេត្រី ... (សាស្ត្រាភោគកុលកុមារ)។ យល់ជាត្រូវចិត្តស្និទ្ធរួមរក្ស ស្មោះស្ម័គ្រស្រឡាញ់ពេញបេតី ថែមធុំក្លិនផ្កាជាប់ក្លិនស្រី នឹងមកធ្វើអ្វីអ្នកថ្លៃអាយ ... (អ.ថ. អ្ហាយ) (រឿងសព្វសិទ្ធិ)។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ក្លាយមកពី បីតិ "សេចក្ដីត្រេកអរ, ផ្សព្វផ្សាយ, ព្រឺព្រួច, ឆ្អែតចិត្តដោយអំណរ, ...")

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ក្លាយមកពី បីតិ "សេចក្ដីត្រេកអរ, ផ្សព្វផ្សាយ, ព្រឺព្រួច, ឆ្អែតចិត្តដោយអំណរ, ...")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់