វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បៃមន់

នាម· noun [បៃ-មន់](ស. បៃ "ស្លឹក" ម្ចន អ.ថ. មន "ដើមមន"; បៃមន អ.ថ.បៃម៉ុន "ស្លឹកមន")

Learner aid: noun · [បៃ-មន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះគ្រឿងប្រដាប់មួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចស្លឹកមន មានដងស្រដៀងនឹងចាមរ តែត្រង់កំពូលមានរាងស្រួចរៀវ ហើយវៀចក្ងក់ងាកទៅខាងបន្តិច សម្រាប់ប្រើក្នុងព្រះរាជពិធីក្បួនហែធំៗ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះគ្រឿងប្រដាប់មួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចស្លឹកមន មានដងស្រដៀងនឹងចាមរ តែត្រង់កំពូលមានរាងស្រួចរៀវ ហើយវៀចក្ងក់ងាកទៅខាងបន្តិច សម្រាប់ប្រើក្នុងព្រះរាជពិធីក្បួនហែធំៗ :

ឧទាហរណ៍

“ប្រដាប់សម្រាប់ក្បួនហែក្នុងព្រះរាជពិធីគឺ ចាមរ បៃមន់ សែនត្វ័ន ក្លស់ អភិរម្យ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ស. បៃ "ស្លឹក" ម្ចន អ.ថ. មន "ដើមមន"; បៃមន អ.ថ.បៃម៉ុន "ស្លឹកមន")

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. បៃ "ស្លឹក" ម្ចន អ.ថ. មន "ដើមមន"; បៃមន អ.ថ.បៃម៉ុន "ស្លឹកមន")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់