វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បៃមន់
នាម· noun [បៃ-មន់](ស. បៃ "ស្លឹក" ម្ចន អ.ថ. មន "ដើមមន"; បៃមន អ.ថ.បៃម៉ុន "ស្លឹកមន")
Learner aid: noun · [បៃ-មន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះគ្រឿងប្រដាប់មួយប្រភេទ មានសណ្ឋានដូចស្លឹកមន មានដងស្រដៀងនឹងចាមរ តែត្រង់កំពូលមានរាងស្រួចរៀវ ហើយវៀចក្ងក់ងាកទៅខាងបន្តិច សម្រាប់ប្រើក្នុងព្រះរាជពិធីក្បួនហែធំៗ :
