វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បោយ
កិរិយាសព្ទ· verb [បោយ]
Learner aid: verb · [បោយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ហៅដោយលូកដៃបក់ផ្ងុបចុះជាសញ្ញាឱ្យដឹងឥតស្រែកហៅ ឬទាំងស្រែកហៅផង :
Learner aid: verb · [បោយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ហៅដោយលូកដៃបក់ផ្ងុបចុះជាសញ្ញាឱ្យដឹងឥតស្រែកហៅ ឬទាំងស្រែកហៅផង :
ហៅដោយលូកដៃបក់ផ្ងុបចុះជាសញ្ញាឱ្យដឹងឥតស្រែកហៅ ឬទាំងស្រែកហៅផង :
“បោយដៃហៅ, បោយដៃស្រែកហៅ។”
ត្រឡោកមានដងឬផ្តិលមានដង :
“យកបោយដងទឹក។”
អ្នកបម្រើ, អ្នកបម្រើភោជនាហារ។