វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បោះ

កិរិយាសព្ទ· verb [បោះ]

Learner aid: verb · [បោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ចាប់គ្រវែង ឬចោលដោយដៃផ្ងារ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១២ ន័យ
១

ចាប់គ្រវែង ឬចោលដោយដៃផ្ងារ :

ឧទាហរណ៍

“បោះឧស, បោះអង្គញ់។”

២

វាយសំពងឱ្យមុតកប់ ឱ្យលិចចុះ :

ឧទាហរណ៍

“បោះបង្គោល, បោះស្នឹង, បោះដែកគោល។”

៣

លក់ទំនិញលើកបូកបោះរួបរួមទាំងអស់ ដោយមិនគិតយកចំណេញច្រើន :

ឧទាហរណ៍

“យកសំពត់ហូល ៣០ ទៅបោះឱ្យហាង។”

៤

ធ្វើឱ្យដិតជាប់ជាស្នាមឬជារូបភាព, ជាក្បាច់រចនា តាមស្នាមចម្លាក់ឬតាមពុម្ព :

ឧទាហរណ៍

“បោះត្រា, បោះពុម្ពអក្សរ, បោះពុម្ពក្បាច់។”

៥

កិនយកគ្រាប់ចេញ :

ឧទាហរណ៍

“បោះកប្បាស។”

៦

តាំងទីជម្រកដើម្បីស្នាក់អាស្រ័យបណ្ដោះអាសន្ន :

ឧទាហរណ៍

“ក្រុមនិស្សិតបោះជំរំ។”

៧

ដោតតម្រុយ។

៨

លូតទងឈោងវារចេញ :

ឧទាហរណ៍

“ត្រឡាចបោះទង។”

៩

លើកទ័ពទៅឈប់ក្នុងទីណាមួយ។

១០

បញ្ចេញពាក្យសម្ដីទ្រគោះដូចគេបោះអ្វីៗចោល។

១១

(ព.ទ.បុ.) រំលងអ្នកធំទៅរកឯអ្នកតូចមុន ឬរំលងមុខក្រសួងមិនតាមលំដាប់ពីនេះទៅនោះ។

១២

(ម.ព. បោះពាក្យ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់