វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បំណុល

នាម· noun [បំ-ណុល]

Learner aid: noun · [បំ-ណុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទ្រព្យដែលជំពាក់ព្រោះបុលគេ, ព្រោះខ្ចីគេ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ
១

ទ្រព្យដែលជំពាក់ព្រោះបុលគេ, ព្រោះខ្ចីគេ :

ឧទាហរណ៍

“ជំពាក់បំណុលគេ, សងបំណុលគេ។”

២

អ្នកជំពាក់បំណុល។

៣

បំណុលច្រើនមុខនេះខ្លះនោះខ្លះ (ព.សា.)។

៤

បំណុលជាកាតព្វកិច្ចដែលរដ្ឋាភិបាលរបស់ប្រទេសមួយត្រូវទូទាត់សងទៅតាមលក្ខខណ្ឌនិងកាលបរិច្ឆេទជាក់លាក់។ បំណុលសាធារណៈកើតឡើងដោយសារឱនភាពថវិការបស់រដ្ឋាភិបាល។

៥

(ម.ព. បំណែក)។

៦

អ្នកឱ្យគេបុល។

៧

(ម.ព. មេបំណុល)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. បុល ផង)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់