វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំណុល
នាម· noun [បំ-ណុល]
Learner aid: noun · [បំ-ណុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទ្រព្យដែលជំពាក់ព្រោះបុលគេ, ព្រោះខ្ចីគេ :
Learner aid: noun · [បំ-ណុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទ្រព្យដែលជំពាក់ព្រោះបុលគេ, ព្រោះខ្ចីគេ :
ទ្រព្យដែលជំពាក់ព្រោះបុលគេ, ព្រោះខ្ចីគេ :
“ជំពាក់បំណុលគេ, សងបំណុលគេ។”
អ្នកជំពាក់បំណុល។
បំណុលច្រើនមុខនេះខ្លះនោះខ្លះ (ព.សា.)។
បំណុលជាកាតព្វកិច្ចដែលរដ្ឋាភិបាលរបស់ប្រទេសមួយត្រូវទូទាត់សងទៅតាមលក្ខខណ្ឌនិងកាលបរិច្ឆេទជាក់លាក់។ បំណុលសាធារណៈកើតឡើងដោយសារឱនភាពថវិការបស់រដ្ឋាភិបាល។
(ម.ព. បំណែក)។
អ្នកឱ្យគេបុល។
(ម.ព. មេបំណុល)។
(ម.ព. បុល ផង)។