វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បំបិទ
កិរិយាសព្ទ· verb [បំ-បិត]
Learner aid: verb · [បំ-បិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រាប់, បង្គាប់ ឱ្យបិទឬខំប្រឹងបិទបាំងមិនឱ្យគេឃើញ, មិនឱ្យគេដឹង, មិនឱ្យលេចឮ :
Learner aid: verb · [បំ-បិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រាប់, បង្គាប់ ឱ្យបិទឬខំប្រឹងបិទបាំងមិនឱ្យគេឃើញ, មិនឱ្យគេដឹង, មិនឱ្យលេចឮ :
ប្រាប់, បង្គាប់ ឱ្យបិទឬខំប្រឹងបិទបាំងមិនឱ្យគេឃើញ, មិនឱ្យគេដឹង, មិនឱ្យលេចឮ :
“បំបិទមាត់ គឺហាមមិនឱ្យនិយាយប្រាប់គេ; បំបិទសេចក្ដី គឺហាមគេឱ្យបិទ ឬខំប្រឹងបិទខ្លួនឯងមិនឱ្យអ្នកផងដឹងសេចក្ដីនុះ។”