វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉រួត
នាម· noun [ប៉ៈ-រួត](ស. បរ្វត អ.ថ.ប៉ៈហ្រួត)
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :
ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :
“ដំបៅប៉រួត។”
(ស. បរ្វត អ.ថ.ប៉ៈហ្រួត)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. បរ្វត អ.ថ.ប៉ៈហ្រួត)