វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប៉រួត

នាម· noun [ប៉ៈ-រួត](ស. បរ្វត អ.ថ.ប៉ៈហ្រួត)

Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :

ឧទាហរណ៍

“ដំបៅប៉រួត។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ស. បរ្វត អ.ថ.ប៉ៈហ្រួត)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. បរ្វត អ.ថ.ប៉ៈហ្រួត)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់