វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉េងប៉ោះ
នាម· noun [ប៉េង-ប៉ោះ]
Learner aid: noun · [ប៉េង-ប៉ោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះវល្លិដើមទាបពួកមួយ ជាដំណាំក៏មាន ដុះឯងក៏មាន, ផ្លែប្រើជាបន្លែជាដើម។
Learner aid: noun · [ប៉េង-ប៉ោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះវល្លិដើមទាបពួកមួយ ជាដំណាំក៏មាន ដុះឯងក៏មាន, ផ្លែប្រើជាបន្លែជាដើម។
ឈ្មោះវល្លិដើមទាបពួកមួយ ជាដំណាំក៏មាន ដុះឯងក៏មាន, ផ្លែប្រើជាបន្លែជាដើម។
រុក្ខជាតិស្មៅម្យ៉ាងដែលដើមនិងស្លឹកមានរសល្វីង ផ្កាមានពណ៌លឿងខ្ចី ផ្លែរាងមូលមានស្រោមខ្យល់រុំពីក្រៅ ពេលទុំមានរសជូរអែមភ្លាវ អាចបរិភោគបាន រុក្ខជាតិនេះអាចប្រើជាឱសថត្រជាក់ក៏បាន :
“ប៉េងប៉ោះស្រោមមានអត្ថប្រយោជន៍មិននឹកស្មានដល់!”