វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉័ង
ឧទានសព្ទ· interjection [ប៉័ង]
Learner aid: interjection · [ប៉័ង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ម៉ាំង; សូរឮដោយការប៉ះទង្គិចឬដោយបាញ់កាំភ្លើងជាដើម :
Learner aid: interjection · [ប៉័ង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ម៉ាំង; សូរឮដោយការប៉ះទង្គិចឬដោយបាញ់កាំភ្លើងជាដើម :
ម៉ាំង; សូរឮដោយការប៉ះទង្គិចឬដោយបាញ់កាំភ្លើងជាដើម :
“សូរប៉័ងៗ, ធាក់ប៉័ង, ទង្គិចក្បាលប៉័ង, បាញ់ប៉័ង។”
អាហារមួយប្រភេទ ធ្វើដោយម្សៅសាលី មានសណ្ឋានជានំដុតចម្អិនក្នុងឡ :
“នំប៉័ង, នំប៉័ងក្ដៅស្រួយ, ឡនំប៉័ង។”