វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រកាច់
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-កាច់]
Learner aid: verb · [ប្រ-កាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បង្រះរមួលសព៌ាង្គកាយវិលត្រឡប់ចុះឡើងហាក់ដូចគេចាប់កាច់ :
Learner aid: verb · [ប្រ-កាច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បង្រះរមួលសព៌ាង្គកាយវិលត្រឡប់ចុះឡើងហាក់ដូចគេចាប់កាច់ :
បង្រះរមួលសព៌ាង្គកាយវិលត្រឡប់ចុះឡើងហាក់ដូចគេចាប់កាច់ :
“មាន់ប្រកាច់សស្រូស។”