វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រកៀក
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ប្រ-កៀក]
Learner aid: verb, adverb · [ប្រ-កៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កៀកជិតគ្នាមិនឱ្យឃ្លាត, ធ្វើឱ្យកៀកគ្នា។
Learner aid: verb, adverb · [ប្រ-កៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កៀកជិតគ្នាមិនឱ្យឃ្លាត, ធ្វើឱ្យកៀកគ្នា។
កៀកជិតគ្នាមិនឱ្យឃ្លាត, ធ្វើឱ្យកៀកគ្នា។
ប្រកាន់គ្នាមិនលែងដោយជម្លោះទាស់ទែង។
កៀកកើយគ្នាមិនឱ្យឃ្លាត, ធ្វើឱ្យកៀកកើយគ្នា (ដោយសេចក្ដីស្នេហា)។
(សំនួន.) ដោយមានសាមគ្គី ដោយរួបរួមកម្លាំងគ្នា ដោយសហការគ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញ :
“ប្រកៀកស្មាគ្នាចូលប្រយុទ្ធ។”