វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រចាក់
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-ចាក់]
Learner aid: verb · [ប្រ-ចាក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចាក់គ្នាទៅវិញទៅមក ដោយគ្រឿងសស្ត្រាឬដោយអាវុធមានមុខស្រួច។
Learner aid: verb · [ប្រ-ចាក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចាក់គ្នាទៅវិញទៅមក ដោយគ្រឿងសស្ត្រាឬដោយអាវុធមានមុខស្រួច។
ចាក់គ្នាទៅវិញទៅមក ដោយគ្រឿងសស្ត្រាឬដោយអាវុធមានមុខស្រួច។
កាប់ចាក់គ្នាទៅវិញទៅមក។
រុក្ខជាតិមួយប្រភេទ សន្តានស្មាច់ តែដើមតូចៗ :
“ដើមប្រចាក់, ផ្សិតប្រចាក់។”