វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រជា

នាម· noun [ប្រ-ជា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ប្រ-ជា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពពួកសត្វ; ពពួកជន។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៤ ន័យ
១

ពពួកសត្វ; ពពួកជន។

២

មតិឬយោបល់ប្រជារាស្ត្រ។

៣

នីតិក្រមដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងប្រទេសសម្ដែងមតិយល់ព្រម ឬមិនយល់ព្រមលើវិធានណាមួយដែលស្នើឡើងដោយអាជ្ញាធរសាធារណៈ។

៤

(ម.ព. ប្រជាជន)។

៥

ជាតិនៃមនុស្សដែលមានវង្សត្រកូល និងភាសាជាមួយគ្នា។

៦

អធិបតីរបស់ប្រជា (ព្រះរាជា)។

៧

ភាពនៃប្រទេសដែលមានប្រជារាស្ត្រជាអធិបតី គឺប្រទេសឬរដ្ឋបាលដែលមានប្រជាជនជាធំ ក្នុងការរើសតំណាងរបស់ខ្លួន ឱ្យជាអ្នកសម្រេចកិច្ចការក្នុងប្រទេស, ...។

៨

ពួកប្រជារាស្ត្រ, ពួកមនុស្ស។

៩

ពលរដ្ឋគឺប្រជាជន ឬប្រជាជនដែលជាពលរដ្ឋ។

១០

ការបញ្ជោរឬការបញ្ចើចលើកជើងប្រជារាស្ត្រ។

១១

អ្នកគ្រប់គ្រងរក្សាប្រជាជន (ព្រះរាជា)។

១២

ការលូតលាស់ដុះដាលរបស់ប្រជារាស្ត្រ; ការបណ្ដុះបណ្ដាលមនុស្ស, សត្វ ត្រង់តំបន់ដែលមិនធ្លាប់មានក្នុងកាលមុនឱ្យកើតមានឡើង, ឱ្យបានរីកចម្រើនឡើងជាលំដាប់។

១៣

ដែលប្រជាជនចូលចិត្តស្រឡាញ់រាប់អាន; ដែលទាក់ទងដល់ប្រជារាស្ត្រ, ដែលមានផលប្រយោជន៍ដល់បណ្ដាជនទូទៅ :

ឧទាហរណ៍

“រដ្ឋាភិបាលប្រជាមានិត។”

១៤

ពួកជនចំណុះដែន។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. បជា)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់