វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រឈួន
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-ឈួន](ស. ប្រះជ្វរ អ.ថ. ប្រៈឈួន; សំ. ប្រ + ជ្វរ)
Learner aid: verb · [ប្រ-ឈួន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈឺ, មានជំងឺ; ប្រើជា រ.ស. :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈឺ, មានជំងឺ; ប្រើជា រ.ស. :
ឧទាហរណ៍
“ទ្រង់ប្រឈួន ឬ ទ្រង់ព្រះប្រឈួន (ទ្រង់អាពាធ ឬទ្រង់ព្រះអាពាធ)។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ស. ប្រះជ្វរ អ.ថ. ប្រៈឈួន; សំ. ប្រ + ជ្វរ)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. ប្រះជ្វរ អ.ថ. ប្រៈឈួន; សំ. ប្រ + ជ្វរ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់