វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រណីតប្រណម្យ
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-ណិត-ប្រ-ណំ]
Learner aid: verb · [ប្រ-ណិត-ប្រ-ណំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ចង់កាយគោរព, លើកដៃប្រណម្យដោយផ្ចិតផ្ចង់; ផ្ចិតផ្ចង់អស់ពីចិត្ត (សរសេរជា ប្រណិត ក៏បាន)។
Learner aid: verb · [ប្រ-ណិត-ប្រ-ណំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្ចង់កាយគោរព, លើកដៃប្រណម្យដោយផ្ចិតផ្ចង់; ផ្ចិតផ្ចង់អស់ពីចិត្ត (សរសេរជា ប្រណិត ក៏បាន)។
ផ្ចង់កាយគោរព, លើកដៃប្រណម្យដោយផ្ចិតផ្ចង់; ផ្ចិតផ្ចង់អស់ពីចិត្ត (សរសេរជា ប្រណិត ក៏បាន)។