វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រថុច
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-ថុច]
Learner aid: verb · [ប្រ-ថុច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បណ្ដាលឡើងភ្លាម, បង្ខំខ្លាំង, ប្រញឹកខ្លាំង :
Learner aid: verb · [ប្រ-ថុច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បណ្ដាលឡើងភ្លាម, បង្ខំខ្លាំង, ប្រញឹកខ្លាំង :
បណ្ដាលឡើងភ្លាម, បង្ខំខ្លាំង, ប្រញឹកខ្លាំង :
“ស្រាប់តែមកប្រថុច, លោតែប្រថុច។”
(ព.សា.) បង្ខំឬបន្ទាន់ការភ្លាមៗ, ស្រាប់តែប្រទះលើដំណើរបង្ខំដូចគេចាប់ផ្ញុច។
ប្រថំភ្លាមៗ យ៉ាងមមាញឹក។