វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រទូស

កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-ទូស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: verb · [ប្រ-ទូស] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បៀតបៀន, រករឿងរកហេតុធ្វើឱ្យអាក្រក់, ឱ្យវិនាស។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ប្រទូស្ត

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

បៀតបៀន, រករឿងរកហេតុធ្វើឱ្យអាក្រក់, ឱ្យវិនាស។

២

រករឿងរកហេតុ ឬបង្កបង្កើតជាហេតុអាក្រក់ឱ្យផ្ទុយគ្នា ...។

៣

(ម.ព. ប្រទូស្តប្រឆាំង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ប្រទុឞ ឬ ប្រទុឞ្ត; បា. បទុស ឬ បទុដ្ឋ)

បន្តរៀនទៀត