វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រផេញ
នាម· noun [ប្រ-ផិញ]
Learner aid: noun · [ប្រ-ផិញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើតូច ស្លឹកល្អិតស្រដៀងនឹងស្លឹកអម្ពិល, មានផ្កាផ្លែចេញពីស្លឹក, មាន ២ប្រភេទ គឺ ប្រផេញញី មានផ្កាសម្បុរស, ប្រផេញឈ្មោល មានផ្កាក្រហម។
