វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រភាស
នាម· noun [ប្រ-ភាស]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ប្រ-ភាស] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោល, ស្ដី, និយាយ; (រ.ស.) ត្រាស់; មានព្រះតម្រាស់ :
Learner aid: noun · [ប្រ-ភាស] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោល, ស្ដី, និយាយ; (រ.ស.) ត្រាស់; មានព្រះតម្រាស់ :
ពោល, ស្ដី, និយាយ; (រ.ស.) ត្រាស់; មានព្រះតម្រាស់ :
“ទ្រង់ប្រកាស។”
ពន្លឺ, រស្មី :
“(ព.កា.) រីពួកនិគ្រន្ថ ច្រើនក្រៃពេកពន់ លុះឃើញប្រភាស នៃព្រះសម្ពុទ្ធ ស្លុតរត់រទាស ខ្លះស៊ូស្លាប់ផ្ដាស ដោយលោតមុជទឹក ... (កាព្យសរសើរយមកប្បាដិហារនៃព្រះសម្ពុទ្ធ ក្នុងកាលដែលស្ដេចទៅកាន់ឋានត្រ័យត្រិង្ស ...)។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. បភាស)