វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រអួល
នាម· noun [ប្រ-អួល]
Learner aid: noun · [ប្រ-អួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះចំណីស្ងួតល្អិតផង់ដូចកន្ទក់, ធ្វើពីអង្ករលីងឱ្យគ្រាន់តែឆ្អិនឬអំពីពោតលីង។
Learner aid: noun · [ប្រ-អួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះចំណីស្ងួតល្អិតផង់ដូចកន្ទក់, ធ្វើពីអង្ករលីងឱ្យគ្រាន់តែឆ្អិនឬអំពីពោតលីង។
ឈ្មោះចំណីស្ងួតល្អិតផង់ដូចកន្ទក់, ធ្វើពីអង្ករលីងឱ្យគ្រាន់តែឆ្អិនឬអំពីពោតលីង។
និយាយអំពីដំណើរទើសទាល់ដោយយោគយល់ឬដោយខ្លាចមិនហ៊ានហើបមាត់និយាយ ឬអំពីដំណើរទាល់ពាក្យទាល់សេចក្ដី នៅគាំងស្ដីមិនចេញ ហាក់ដូចគេអកប្រអួលនៅពេញក្នុងមាត់ ខំប្រឹងហួចៗមិនឮដូច្នោះឯង។
នំដែលគេលាយប្រអួលនឹងស្ករឱ្យល្មមតែស្អិតជាប់សាច់គ្នា ហើយបោះនឹងពុម្ពឱ្យជាដុំឬជាបន្ទះ។