វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រាជ្ញ

គុណនាម· adjective [ប្រាច]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective · [ប្រាច] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមានប្រាជ្ញា, មានចំណេះ, ឈ្លាស :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៩ ន័យ
១

ដែលមានប្រាជ្ញា, មានចំណេះ, ឈ្លាស :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សប្រាជ្ញ, គំនិតប្រាជ្ញ។”

២

អ្នកមានប្រាជ្ញា, អ្នកចេះ, អ្នកឈ្លាសវៃ; ការចេះដឹង, ការឈ្លាសវៃ :

ឧទាហរណ៍

“អ្នកប្រាជ្ញ, គួរស្ដាប់ប្រាជ្ញប្រដៅ; មនុស្សមានប្រាជ្ញ, បញ្ចេញប្រាជ្ញ។”

៣

ដែលមានចំណេះច្រើន ព្រមទាំងគំនិតក៏ពូកែ ប៉ុន្តែមិនសូវប្រសប់និយាយឱ្យគេស្ដាប់។

៤

(ម.ព. ប្រាជ្ញ)។

៥

និយាយបញ្ចេញវោហារបរិយាយពីនេះពីនោះ មិនចេះអស់មិនចេះហើយឱ្យគេស្ដាប់។

៦

អ្នកប្រាជ្ញដែលប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវតាមគន្លងធម៌សម្រាប់អ្នកប្រាជ្ញ។

៧

ដែលប៉ិនប្រសប់ខាងការនិយាយ។

៨

អ្នកដែលមានឋានៈជាអ្នកប្រាជ្ញ ប៉ុន្តែមានឫកពាមារយាទខ្ជីខ្ជាពុំសមដល់ឋានៈជាអ្នកប្រាជ្ញ :

ឧទាហរណ៍

“(ព.កា.) ព្រះរាជសម្ភារថា អសារមានបី បណ្ដាំមេជី ព្រេងព្រឹទ្ធប្រដៅ អង្ករសសុទ្ធ ចម្អិនឱ្យឆៅ ពិសីហើយខ្លៅ ប្រាជ្ញឥតមារយាទ។”

៩

(ម.ព. ប្រាជ្ញព្រោក)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ពិសី ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. បញ្ញ, បញ្ញវន្តុ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់