វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រាប្ដាភិសេក

គុណនាម· adjective [ប្រា-ប្ដា-ភិ-សែក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective · [ប្រា-ប្ដា-ភិ-សែក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមានអភិសេកដល់ហើយ; សំដៅចំពោះក្សត្រិយ៍ដែលច្បាំងឈ្នះសឹកហើយបានទទួលរាជ្យ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលមានអភិសេកដល់ហើយ; សំដៅចំពោះក្សត្រិយ៍ដែលច្បាំងឈ្នះសឹកហើយបានទទួលរាជ្យ :

ឧទាហរណ៍

“ទ្រង់បានឡើងជាព្រះមហាក្សត្រិយ៍ប្រាប្ដាភិសេក, ទ្រង់បានប្រាប្ដាភិសេក។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. អភិសេក ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < ប្រាប្ដ + អភិឞេក; បា. បត្ត + អភិសេក > បត្តាភិសេក)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់