វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រិតប្រៀង
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រិត-ប្រៀង]
Learner aid: verb · [ប្រិត-ប្រៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រិតដោយរឹតត្បិតឱ្យប្រព្រឹត្តហ្មត់ចត់ទៀងទាត់តាមគតិធម៌និងគតិច្បាប់ :
Learner aid: verb · [ប្រិត-ប្រៀង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រិតដោយរឹតត្បិតឱ្យប្រព្រឹត្តហ្មត់ចត់ទៀងទាត់តាមគតិធម៌និងគតិច្បាប់ :
ប្រិតដោយរឹតត្បិតឱ្យប្រព្រឹត្តហ្មត់ចត់ទៀងទាត់តាមគតិធម៌និងគតិច្បាប់ :
“មាតាបិតានិងគ្រូបាអាចារ្យប្រិតប្រៀងបុត្រធីតា និងសិស្សានុសិស្ស ឱ្យកាន់សុចរិតប្រព្រឹត្តល្អ; កូនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ មកពីម្ដាយអាពុកមិនប្រិតប្រៀង។”