វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រិតប្រៀន
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រិត-ប្រៀន]
Learner aid: verb · [ប្រិត-ប្រៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បញ្ញត្តឱ្យខំរៀនមានកម្រិត, មានកំណត់ :
Learner aid: verb · [ប្រិត-ប្រៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បញ្ញត្តឱ្យខំរៀនមានកម្រិត, មានកំណត់ :
បញ្ញត្តឱ្យខំរៀនមានកម្រិត, មានកំណត់ :
“គ្រូប្រិតប្រៀនសិស្សឱ្យខំប្រឹងរៀន, អាពុកម្ដាយប្រិតប្រៀនកូនឱ្យបានបទ។”