វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រិតប្រៀន

កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រិត-ប្រៀន]

Learner aid: verb · [ប្រិត-ប្រៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បញ្ញត្តឱ្យខំរៀនមានកម្រិត, មានកំណត់ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

បញ្ញត្តឱ្យខំរៀនមានកម្រិត, មានកំណត់ :

ឧទាហរណ៍

“គ្រូប្រិតប្រៀនសិស្សឱ្យខំប្រឹងរៀន, អាពុកម្ដាយប្រិតប្រៀនកូនឱ្យបានបទ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់