វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រិប
ឧទានសព្ទ· interjection [ប្រិប]
Learner aid: interjection · [ប្រិប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយដាច់ឬបាក់អ្វីៗដែលស្រួយ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ប្រឹប
Learner aid: interjection · [ប្រិប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយដាច់ឬបាក់អ្វីៗដែលស្រួយ។
សូរឮដោយដាច់ឬបាក់អ្វីៗដែលស្រួយ។
ដែលរួស, រួសរាន់, រហ័ស ឥតទើសទាក់ :
“មើលសាស្ត្រាប្រឹប; សម្ដីប្រឹប។”