វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រិមប្រិយ

គុណនាម· adjective [ប្រិម-ប្រី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: adjective · [ប្រិម-ប្រី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលស្រស់ប៉ប្រៃគួរឱ្យស្រឡាញ់, ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់ក្រៃពេក (ច្រើនប្រើប្រិមប្រិយ ជាង) :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ប្រេមប្រិយ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលស្រស់ប៉ប្រៃគួរឱ្យស្រឡាញ់, ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់ក្រៃពេក (ច្រើនប្រើប្រិមប្រិយ ជាង) :

ឧទាហរណ៍

“មុខមាត់ប្រិមប្រិយ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ច្រើនប្រើចំពោះតែមុខមាត់; ប៉ុន្តែខាងកាព្យ អាចប្រើលាយចម្រុះគ្នាបានទាំងពីរ ដូចជា មើលមាត់ក៏ប្រិមប្រិយ ហាមាត់ស្ដីឥតទាស់ឆ្គង មើលមុខស្រស់បំព្រង ទាំងដងខ្លួនក៏ប្រេមប្រិយ)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ប្រេមន៑ ន."មនុស្សឬអ្វីៗដែលជាទីស្រឡាញ់" + ប្រិយ គុ."ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់, ដែលជាទីស្រឡាញ់"; បា.បេម + បិយ សេចក្ដីដូច សំ.ដែរ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់