វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រួក
ឧទានសព្ទ· interjection [ប្រួក]
Learner aid: interjection · [ប្រួក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយជាន់, បុក, បាក់អ្វីៗដែលស្រួយ, ពុក, ផុយ។
Learner aid: interjection · [ប្រួក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយជាន់, បុក, បាក់អ្វីៗដែលស្រួយ, ពុក, ផុយ។
សូរឮដោយជាន់, បុក, បាក់អ្វីៗដែលស្រួយ, ពុក, ផុយ។
ដែលពុកផុយជ្រោកជ្រាកណាស់ប្រើការពុំកើត :
“ផ្លានឈើប្រួក, ឈើចាស់មានសាច់ប្រួក, ពុកប្រួក។”