វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រួត
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រួត]
Learner aid: verb · [ប្រួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្គួបគ្នាឱ្យមាំ, បន្ថែមរួបគ្នា, ចោមជួយគ្នា :
Learner aid: verb · [ប្រួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ផ្គួបគ្នាឱ្យមាំ, បន្ថែមរួបគ្នា, ចោមជួយគ្នា :
ផ្គួបគ្នាឱ្យមាំ, បន្ថែមរួបគ្នា, ចោមជួយគ្នា :
“ប្រួតខ្សែជាពីរ, ប្រួតគ្នាវាយ។”
ឈ្មោះភមរជាតិមួយប្រភេទរូបថ្លោសជាងមេឃ្មុំផ្លិត តូចជាងមេឃ្មុំធំ សម្បុរសបន្តិច ច្រើនកសំបុកជាផ្លិតស្រទាប់ៗ សម្បុរស នៅអាស្រ័យក្នុងប្រហោងឬរូងឈើ, ពាង, ក្អមជាដើម មានទឹកផ្អែមឡមៗ។