វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្លោក
នាម· noun [ប្លោក]
Learner aid: noun · [ប្លោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថង់, ថង់ក្រពះ; ស្បែកដែលមានសណ្ឋានជាថង់ :
Learner aid: noun · [ប្លោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថង់, ថង់ក្រពះ; ស្បែកដែលមានសណ្ឋានជាថង់ :
ថង់, ថង់ក្រពះ; ស្បែកដែលមានសណ្ឋានជាថង់ :
“ប្លោកត្រី, ប្លោកជ្រូក។”
ពងប្លោក (ព.សា.) អណ្ឌៈ (ពងល្វា)។
ឈ្មោះត្រកៀតមួយប្រភេទ :
“ត្រកៀតប្លោក។”
ឈ្មោះម្ទេសមួយប្រភេទផ្លែធំៗ :
“ម្ទេសប្លោក។”
(ហៅ កំប្លោក ក៏បាន, ហៅ ត្រកៀតប៉ោង ក៏បាន)។