វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ទឺ
នាម· noun [ផ្ទឺ]
Learner aid: noun · [ផ្ទឺ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះប្រទាលព្រៃមួយប្រភេទ ពួករំដេង មើមប្រើធ្វើជាគ្រឿងសម្លឬគ្រឿងជ្រក់ជាដើមបាន។ អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទី, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទឺ។
Learner aid: noun · [ផ្ទឺ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះប្រទាលព្រៃមួយប្រភេទ ពួករំដេង មើមប្រើធ្វើជាគ្រឿងសម្លឬគ្រឿងជ្រក់ជាដើមបាន។ អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទី, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទឺ។
ឈ្មោះប្រទាលព្រៃមួយប្រភេទ ពួករំដេង មើមប្រើធ្វើជាគ្រឿងសម្លឬគ្រឿងជ្រក់ជាដើមបាន។ អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទី, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ខ្ទឺ។