វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ទៃ
នាម· noun [ផ្ទៃ]
Learner aid: noun · [ផ្ទៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោះ។
Learner aid: noun · [ផ្ទៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោះ។
ពោះ។
ផ្ទាំង :
“ផ្ទៃសំពត់, ផ្ទៃពិតាន, ផ្ទៃផែនដី។”
(ព.បុ.) ផែនដី; មនុស្សលោក; ស្ដេចផែនដី (ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ)។
ផ្ទាំងមេឃ, មេឃទាំងមូល។
រោគរាករូស, ចុះរាក។
ហើមពោះហល់ហែលហល។