វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្សារ
នាម· noun [ផ្សា](ក្លាយមកពីពាក្យបរទេសថា ប៊ៈហ្សារ)
Learner aid: noun · [ផ្សា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីប្រជុំលក់ទិញរបស់ផ្សេងៗ គឺប្រជុំផ្ទះឬរានតូចធំដែលគេដាក់ទំនិញលក់ដូរ។ បុរាណ្យប្រើពាក្យនេះថា អាប័ណ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
ទីប្រជុំលក់ទិញរបស់ផ្សេងៗ គឺប្រជុំផ្ទះឬរានតូចធំដែលគេដាក់ទំនិញលក់ដូរ។ បុរាណ្យប្រើពាក្យនេះថា អាប័ណ។
២
ភ្ជាប់ភ្ជិតដោយទឹកបន្សារ :
ឧទាហរណ៍
“ផ្សារឆ្នាំងស្ពាន់, ផ្សារឡតស័ង្កសី។”
៣
ផ្សារ ឬ ទីនៃគោឃាតក៍។
៤
ផ្សារស្តុកស្ដម្ភ និងផ្សាររាយរងនៅលាយចម្រុះគ្នា (ព.សា.)។
៥
ផ្សារអន្តរជាតិសម្រាប់ដោះដូររូបិយប័ណ្ណផ្សេងៗ និងជួយកំណត់តម្លៃរបស់រូបិយវត្ថុមួយធៀបនឹងរូបិយវត្ថុមួយទៀត :
ឧទាហរណ៍
“ប្រាក់ដុល្លារអាម៉េរិកជារូបិយវត្ថុអន្តរជាតិដែលមានការជួញដូរច្រើនបំផុតនៅក្នុងផ្សាររូបិយបណ្ណ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. អាប័ណ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ក្លាយមកពីពាក្យបរទេសថា ប៊ៈហ្សារ)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ក្លាយមកពីពាក្យបរទេសថា ប៊ៈហ្សារ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់