ផ្សែង

ធម្មជាតិមួយប្រភេទ ដែលហុយចេញដោយអំណាចចំហាយ, ដោយអំណាចធាតុក្ដៅ :

(ព.ប្រ.) ជជែកគ្នាខ្លាំងៗ បែកពីនេះពីនោះដណ្ដើមយកត្រូវតែរាល់ខ្លួន។

(ព.ទ.បុ.) មិនមែនសោះ ក្លែងនិយាយបង្កាច់គេឱ្យកើតជាពាក្យជាអង្គសេចក្ដីឡើង។

(ម.ព. ថ្ពូតផ្សែងជាដុំ)។

(ពាក្យត្អូញក្នុងវេលាដែលមានផ្សែងហុយខ្លាំងចូលភ្នែក) ហុយផ្សែងខ្លាំងណាស់។

ព្រឹលភ្នែកឃើញជាផ្សែងដាសមើលអ្វីមិនច្បាស់។

(ព.ប្រ.) ច. វេលាយប់ត្រិះរិះ, គិតគ្នេរ ដល់វេលាថ្ងៃធ្វើកិច្ចការឬស្ដីនិយាយតាមលំអានតម្រិះនោះ តាមគំនិតនោះ។