វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ផ្សំ

[ផ្សំ]

Learner aid: [ផ្សំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ប្រកបជាមួយគ្នា, ធ្វើឱ្យរួមគ្នា, ធ្វើឱ្យសម, ឱ្យល្មម, សម្រួលឱ្យកើតការ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ប្រកបជាមួយគ្នា, ធ្វើឱ្យរួមគ្នា, ធ្វើឱ្យសម, ឱ្យល្មម, សម្រួលឱ្យកើតការ :

ឧទាហរណ៍

“យកពីនេះខ្លះពីនោះខ្លះមកផ្សំគ្នា, ផ្សំគ្រឿងសម្ល, ផ្សំសាច់ឈើ។”

២

ផ្សំផ្គុំ។

៣

និយាយចាក់បណ្ដោយឬអែបអបឱ្យតែខាងបានស៊ី។

៤

(ម.ព. ផ្សែ)។

៥

សម្រួលឱ្យតែខាងសម; កាន់ជើងដោយផ្សំសម្រួលឱ្យខាងតែបានត្រូវបានល្អ :

ឧទាហរណ៍

“និយាយផ្សំសាច់។”

៦

ឈ្មោះគ្រឿងតម្បាញមួយប្រភេទមានសណ្ឋានបួនជ្រុង ដាក់លើប្រគាបក្បាលសសរកីទាំងពីរ សម្រាប់មូរសាច់សំពត់ដែលត្បាញបានហើយ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ផ្គុំ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់