វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពាហនៈ
នាម· noun [ពា-ហៈ-នៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ពា-ហៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងដឹកនាំ, យាន, ជំនិះ, យានជំនិះ។ គ្រឿងប្រើប្រាស់ជិះ, សម្រាប់ផ្ទុកដឹកនាំ ដូចយ៉ាងរថ, រទេះ, ទូក ជាដើម ហៅថា យាន ឬ យានពាហនៈ, យានវាហនៈ; សត្វបម្រើសម្រាប់ជិះ, ទឹម ដូចយ៉ាងសេះ, ដំរី, គោ, ក្របី ជាដើម ហៅថា សត្វពាហនៈ, សត្វវាហនៈ ឬ ពាហនសត្វ, វាហនសត្វ។
