វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិស្ណុការ
នាម· noun [ពិស-ស្ណុ-កា] ឬ [ពឹស-ស្ណុ-កា]
Learner aid: noun · [ពិស-ស្ណុ-កា] ឬ [ពឹស-ស្ណុ-កា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យហៅឃ្លាតក្លាយមកអំពី បា. វិស្សកម្ម, សំ. វិឝ្វកម៌ន៑ ដែលជានាមនៃទេវតាអ្នកមានចំណេះខាងការជាងជាអ្នកសម្រេចកិច្ចការថ្វាយព្រះឥន្ទ្រដែលធ្លាប់ហៅថា ព្រះវិស្សកម្ម។ ពួកជាងពីបុរាណច្រើនជឿថា ទេវតានោះជាគ្រូធំលើជាងទាំងឡាយ, ព្រោះហេតុនោះ បានជាហៅរណ្ដាប់ជាទ្រនឹបជាង ឬទ្រនឹបគ្រូថា រៀបព្រះពិស្ណុការ ...។
