វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពៃរី
នាម· noun [ពៃ-រី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ពៃ-រី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកមានពៀរ, អ្នកចងពៀរ; បច្ចាមិត្ត, សត្រូវ។ ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកមានពៀរ, អ្នកចងពៀរ; បច្ចាមិត្ត, សត្រូវ។ ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ :
ឧទាហរណ៍
“យោធាឥតរានឹងពៃរី ប្រយុទ្ធវក់វីយ៉ាងអង់អាច ធ្វើឱ្យសត្រូវបាក់ខ្លបខ្លាច ថយរត់ប្រសាចលែងងាកក្រោយ។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ក្ល.; បា. វេរី; សំ. វៃរិន៑)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់