វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពោះអំបែង
នាម· noun [ពោះ-អំ-បែង]
Learner aid: noun · [ពោះ-អំ-បែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹកឆែកៗក្លិនហាងក្រពុល ផ្លែមានសំបកស្ដើងប៉ោងស្ដុល, កាលបើចាប់ច្របាច់ឬជាន់ បែកឮសូរផស :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹកឆែកៗក្លិនហាងក្រពុល ផ្លែមានសំបកស្ដើងប៉ោងស្ដុល, កាលបើចាប់ច្របាច់ឬជាន់ បែកឮសូរផស :
ឧទាហរណ៍
“វល្លិពោះអំបែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់