វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្នៀត
នាម· noun [ព្នៀត](ស. ពះន្យើត អ.ថ. ផៈនៀត "លប់សម្រាប់ទាក់បក្សីដែលដេញធ្នាក់ ក្រោលដំរី")
Learner aid: noun · [ព្នៀត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ក្រោលដាក់ដំរី :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ក្រោលដាក់ដំរី :
ឧទាហរណ៍
“ដំរីមួយព្នៀត គឺដំរីមួយក្រោល (ប្រើដាក់ដំរីយ៉ាងច្រើនត្រឹមតែ ៨ ប៉ុណ្ណោះ)។”
២
(ព.បុ.) ទីទួលទាប ឬទីដីដែលជាទួលទាប នៅជាប់ពីមាត់បឹងរាក់ប៉ាចរហាចទៅឬនៅជាប់ពីមាត់បឹងស្រែ នៅមានព្រៃរបោះៗ ជួនកាលគេកជាភូមិលំនៅឬគេកសាងជាវត្តព្រះភិក្ខុសង្ឃលើដីជាទួលនោះ គេហៅថា ភូមិព្នៀត, វត្តព្នៀត តាមឈ្មោះដើម។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ស. ពះន្យើត អ.ថ. ផៈនៀត "លប់សម្រាប់ទាក់បក្សីដែលដេញធ្នាក់ ក្រោលដំរី")
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ស. ពះន្យើត អ.ថ. ផៈនៀត "លប់សម្រាប់ទាក់បក្សីដែលដេញធ្នាក់ ក្រោលដំរី")
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់