Learner aid: noun · [ព្យ័ញ-ជៈ-នៈ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ភាសា.) សូរដែលបន្លឺឡើងដោយមានទំនប់តិច ឬច្រើនអាស្រ័យទៅតាមរង្វះខ្យល់ដែលចេញពីសួត។ សូរព្យញ្ជនៈមិនអាចបន្លឺបានច្បាស់ទេ បើសិនជាគ្មានសូរស្រៈនៅអាស្រ័យជាមួយ :
(ភាសា.) សូរដែលបន្លឺឡើងដោយមានទំនប់តិច ឬច្រើនអាស្រ័យទៅតាមរង្វះខ្យល់ដែលចេញពីសួត។ សូរព្យញ្ជនៈមិនអាចបន្លឺបានច្បាស់ទេ បើសិនជាគ្មានសូរស្រៈនៅអាស្រ័យជាមួយ :
“ព្យញ្ជនៈមានច្រើនយ៉ាង ដូចជា ព្យញ្ជនៈស្ទះឬផ្ទុះ ព្យញ្ជនៈស្ទះត្រដុស ជាដើម។”
ម្ហូបក្រៅពីសម្លទឹក គឺម្ហូបក្រៀម, ម្ហូបគោក, ម្ហូបខាប់, ឬទឹកត្រី, ទឹកគ្រឿង, អន្លក់ ជាដើម។
(ម.ព. សូបៈនិងសម្ល ផង។ បា. ឧត្តរិភង្គ ឈ្មោះម្ហូបគោកមួយប្រភេទក្នុង វិន័យពុទ្ធសាសនា ថាជា ព្យញ្ជនៈ ដែរ ប្រហែលជា ប្រហិត?)។
