វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យត្តបុគ្គល
នាម· noun [ព្យ័ត-តៈ-បុក-គល់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ព្យ័ត-តៈ-បុក-គល់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បុគ្គលឈ្លាស, មនុស្សឈ្លាសវៃ; អ្នកប្រាជ្ញសម្ដី :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បុគ្គលឈ្លាស, មនុស្សឈ្លាសវៃ; អ្នកប្រាជ្ញសម្ដី :
ឧទាហរណ៍
“ត្រូវជ្រើសរើសព្យត្តបុគ្គលម្នាក់ ឱ្យជាអ្នកសូត្រសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ក្នុងមហាសន្និបាត។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ព្យត្ត + បុគ្គល; សំ. វ្យក្ដ + បុទ្គល)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់