វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ព្យោម
នាម· noun [ព្យោម]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ព្យោម] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អាកាស, មេឃ, ទឹកដែលស្ថិតនៅឯអាកាស មិនទាន់ធ្លាក់ចុះដល់មក :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ព្យោមា
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អាកាស, មេឃ, ទឹកដែលស្ថិតនៅឯអាកាស មិនទាន់ធ្លាក់ចុះដល់មក :
ឧទាហរណ៍
“កណ្ដាលព្យោម ឬ ព្យោមា, ព្យុះព្យោមា។ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) មានព្យុះព្យោមា រម្លើងគ្រឹហា រលំបាក់បែក វិនាសទ្រព្យធន ពេកពន់អនេក ព្យុះព្យោមចម្លែក ពុំធ្លាប់ឃើញឡើយ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. វ្យោមន៑)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់